Het werk van Jenny Kramer leidt de kijker naar een nieuwe visie op breukvlakken: gaat iets kapot of breekt het open? Kramer maakt beelden omhuld door openbarstende vliezen en vergane “huid”. Het materiaal waarmee zij haar beelden maakt, is altijd al gebruikt in haar huishouding. Van de patronen van koffie of huisstof op keuken- papier maakt zij papier-maché dat alle sporen van het leven toont. In de harde materie ontstaat laag voor laag een opening, waardoor een contour van een ongeschonden, veel lichtere onderlaag zichtbaar wordt: pril, kwetsbaar–maar onverwoestbaar. Hiermee herschept zij de werkelijkheid via alledaags afval naar een diepere beleving van wat echt is en van waarde. Jenny heeft haar huis ingericht als museum en toont haar werk door persoonlijke rondleidingen.

Jenny Kramer is beeldend kunstenaar, maar ze heeft enkele jaren als verpleegkundige in de psychiatrie gewerkt. Ze heeft ook de andere kant van de psychiatrie meegemaakt toen ze zelf psychische problemen kreeg. Op dat moment ontstond de opening om haar gevoelens in materie uit te beelden.